Powered by dTek Net.working
Our news


Back
Ο ΧΡΙΣΤΟΦΙΔΕΛΗΣ 2 ΣΤΑ 2
Added : 2011-10-27

Το πρώτο το 1996

Ο Ολυμπιακός στο βόλεϊ είναι ο σύλλογος με τις μεγαλύτερες επιτυχίες και νομοτελειακά αυτό το τμήμα θα έφερνε και τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει καθώς μιλάμε για μία ομάδα που στο διάβα των χρόνων έχει λάβει μέρος σε 11 διοργανώσεις ευρωπαϊκών φάιναλ φορ, επτά στο Κύπελλο Πρωταθλητριών και τέσσερις στο Κύπελλο Κυπελλούχων και έχει παίξει έξι ευρωπαϊκούς τελικούς. Μιλάμε για μία ομάδα που έχει σαρώσει τα πρωταθλήματα στην Ελλάδα και μάλιστα είχε κατακτήσει οκτώ συνεχόμενα την περίοδο 1987-1994.

Δύο χρόνια μετά από τον τελευταίο πανηγυρισμό εκείνης της εγχώριας αυτοκρατορίας, ο Ολυμπιακός έφτασε στην ευρωπαϊκή καταξίωση και η ομάδα βόλεϊ χάρισε στον σύλλογο την ηδονή της πρώτης ευρωπαϊκής κούπας στην ιστορία του. Στις 10 Μαρτίου του 1996, με τη συμπλήρωση ακριβώς 71ος ετών αθλητικής παρουσίας, ο Ολυμπιακός έγινε για πρώτη φορά πρωταθλητής Ευρώπης.

Αυτό το φάιναλ φορ ήταν το πέμπτο από τα επτά σερί που έπαιξε εκείνη την περίοδο στην Ευρώπη το βόλεϊ του Ολυμπιακού, επίτευγμα που κατέχουν μοναχά οι ερυθρόλευκοι και η ιταλική Πανίνι Μόντενα.

Το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας γνώρισε εκείνο το τριήμερο μεγάλες πιένες. Ήταν ασφυκτικά γεμάτο από τους οπαδούς του Ολυμπιακού που διψούσαν για τον ευρωπαϊκό τίτλο ενώ πολλές χιλιάδες κόσμου έψαχναν μάταια για πολλές μέρες να εξασφαλίσουν ένα εισιτηριο. Παροξυσμός.

Στο δρόμο για το φάιναλ φορ ο Ολυμπιακός είχε φτάσει με χαρακτηριστική άνεση καθώς είχε γνωρίσει μόνον μία ήττα, από την Μπελογκόριε στην Ρωσία. Ανάμεσα στις ομάδες που είχε κερδίσει σε αυτήν την πορεία ήταν και η γερμανική Βούπερταλ, η οποία έμελλε στη συνέχεια να είναι ο αντίπαλός του στον τελικό της διοργάνωσης.

Με τον εξαιρετικό και ήρεμο Γιάννη Λάιο στον πάγκο, δύο πολύ ικανούς ξένους αστέρες, τον Ερνάντεζ και τον Σάντσεζ και την αφρόκρεμα του ελληνικού βόλεϊ, τον Ντράγκοβιτς, τον Μουστακίδη, τον Αμαριανάκη, τον Γκιούρδα, τον Λυκούδη, τον Χριστοφιδέλη, τον Τσακιρόπουλο, τον Θεοδωρίδη, τον Μιχαλόπουλο και τον Δούκα, ο Ολυμπιακός ήταν μία πανίσχυρη ομάδα που είχε και τεράστια ώθηση από τις επί σειρά ετών παρουσίες της στα φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Ο ημιτελικός εναντίον της ολλανδικής Άλκομ Καπέλε έκρυβε παγίδες, αλλά με την δύναμη του κόσμου η ομάδα επικράτησε με 3-1 σετ. Πήρε το πρώτο με 15-8, οι Ολλανδοί απάντησαν με 17-15, αλλά στη συνέχεια η κυριαρχία του Ολυμπιακού ήταν απόλυτη. 15-3, 15-11 και η θριαμβευτική πρόκριση ήταν γεγονός.

Ο τελικός ήταν μια μεγάλη γιορτή και 18.000 κόσμος κρεμάστηκε σαν τσαμπιά στις εξέδρες του φαληρικού σταδίου, τραγουδώντας για τον Θρύλο και δημιουργώντας ένα ανεπανάληπτο πάρτι. Οι Γερμανοί της Βούπερταλ είχαν αποκλέισει άνετα την Αλμερία και αποδείχτηκαν πολύ σκληρό καρύδι. Ο Ολυμπιακός πήρε το πρώτο σετ με 15-9, αλλά η Μπάγερ απάντησε με 15-12. Πάλι άνετη η επικράτηση του Ολυμπιακού στο τρίτο σετ με 15-7, αλλά η στέψη πήρε παράταση και ο τελικός έγινε αγωνιώδης όταν έγινε το 2-2 πάλι με 15-12 υπέρ της γερμανικής ομάδας. Το πέμπτο σετ ήταν συγκλονιστικό, αλλά ο Ολυμπιακός με την ψυχή λεόντων στο γήπεδο και το πρωτοφανές πάθος της εξέδρας λύγισε τον αντίπαλο με 15-12. Αυτό ήταν. Ο Ολυμπιακός ανέβηκε στην ψηλότερη ευρωπαϊκή κορυφή για πρώτη φορά στην ιστορία του και το γλέντι που ακολούθησε στην απονομή και όλη την υπόλοιπη νύχτα έχει μείνει αξέχαστο στους πρωταγωνιστές, στη διοίκηση και στον κόσμο της ομάδας, η οποία θα μείνει για πάντα στην ιστορία ως η πρώτη που έφερε την ευρωπαϊκή κούπα στον Πειραιά.

Στον τελικό ο Γιάννης Λάιος χρησιμοποίησε τους: Γκιούρδα (9 πόντοι-13 αλλαγές), Μουστακίδη(1-1), Ο.Ερνάντες(8-25), Σάντσες(23-15), Τσακιρόπουλο(7-2), Ντράγκοβιτς(8-11), Χριστοφιδέλη, Αμαριανάκη. Αναπληρωματικοί: Λυκούδης, Θεοδωρίδης, Δούκας, Μιχαλόπουλος.

Το δεύτερο το 2005

Εννιά χρόνια αργότερα, μία άλλη ομάδα με πολλά διαφορετικά πρόσωπα, στον ίδιο θεσμό αλλα΄με διαφορετικό όνομα, έφτασε και πάλι στο ψηλότερο σκαλοπάτι και πρόσθεσε στην πορεία του Ολυμπιακού ακόμη έναν ευρωπαϊκό άθλο.

Το Κύπελλο Κυπελλούχων είχε μετονομαστεί σε Τοπ Τιμς Καπ, από την ομάδα του 96 συνέχιζαν ακόμη ο Γιώργος Ντράγκοβιτς, ο Αντώνης Τσακιρόπουλος και ο Κώστας Χριστοφιδέλης, ενώ ο Γιώργος Λυκούδης ήταν βοηθός προπονητή. Του διάσημου Αργεντίνου Κλαούντιο Κοέγιο που είχε ήδη οδηγήσει την Εθνική ομάδα της χώρας του αλλά και ιταλικούς συλλόγους σε σπουδαίες επιτυχίες.

Ο Ολυμπιακός είχε στο ρόστερ του ένα από τα κορυφαία ονόματα του Παγκόσμιου βόλεϊ, τον 34χρονο Αργεντίνο Μάρκος Αντόνιο Μιλίνκοβιτς που είχε κατακτήσει τα πάντα στην καριέρα του ενώ τρία χρόνια νωρίτερα είχε αναδειχτεί πολυτιμότερος παίκτης του Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Μεγάλα αστέρια κοσμούσαν εκείνη την ομάδα, όπως ο Βραζιλιάνος Ντιρσέου, ο Αμερικανός Ράιλι Σάλμον και οι Έλληνες διεθνείς Τσακιρόπουλος, Χριστοφιδέλης, Ντράγκοβιτς, Κουρνέτας, Χατζηαντωνίου, Δημητρακόπουλος, μαζί με τους Αλεξανδρόπουλο, Κοτσιλιάνο και Τερζή.

Ήταν μία ομάδα που από την αρχή είχε τον τίτλο του απόλυτου φαβορί για να κατακτήσει το τρόπαιο, από τη στιγμή που είχε ένα απίστευτο ρόστερ, από τη στιγμή που είχε έναν καταξιωμένο προπονητή, από τη στιγμή που απουσίαζαν οι ιταλικές ομάδες από τη διοργάνωση, αλλά και από τη στιγμή που το φάιναλ φορ αποφασίστηκε να γίνει στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Ο Ολυμπιακός είχε μία διαστημική πορεία στη διοργάνωση καθώς κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο χάνοντας μόλις ένα σετ σε συνολικά 13 αγώνες. Απέκλεισε εμφατικά στο δρόμο του την Ραμποτνίσκι Σκοπίων, τον Παφιακό, την Μπρσκο από την Βοσνία, την ελβετική Κονκόρτια, την τουρκική Φενέρμπαχτσέ από την οποία έχασε το μοναδικό σετ στην Κωνσταντινούπολη, την Σοστάνι από την Σλοβενία και στα προημιτελικά άλλη μία τουρκική ομάδα, την Ζιράτ Μπάνκασι την οποία νίκησε πανεύκολα 3-0 σετ στον Πειραιά και στην Άγκυρα.

Το διαστημόπλοιο του Κοέγιο ετοιμάστηκε για την τελευταία πτήση τον Μάρτη του 2005, στο φάιναλ φορ του Φαλήρου. Ο ημιτελικός με την Ντούκλα Λίμπερετς ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα και ο Ολυμπιακός έκανε μια καλή προπόνηση με 3-0 σετ για τον μεγάλο τελικό απέναντι στην ολλανδική Ορτέκ Νεσελάντε.

10 Μαρτίου 2005. Ακριβώς 80 χρόνια μετά την ίδρυση του Ολυμπιακού, η ομάδα βόλει του συλλόγου είχε την ευκαιρία να κάνει σε όλη τη μεγάλη οικογένεια το καλύτερο δώρο. Έναν ακόμη ευρωπαϊκό τίτλο. Το ΣΕΦ και πάλι τίγκα, το πάρτι γενεθλίων σε ξέφρενους ρυθμούς.

Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε με Μιλίνκοβιτς,Σάλμον,Χριστοφιδέλη,Κουρνέτα, Χατζηαντωνίου και Τσακιροπουλο. Το ξεκίνημα ήταν μουδιασμένο καθώς το πρώτο τεχνικό ταιμ άουτ βρήκε τους Ολλανδούς να προηγούνται με 5-8 εκμεταλλευόμενοι την κακή υποδοχή και και το καλό τους μπλοκ. Στο 6-11 ο Κοεγιο ξύπνησε τους παίχτες του καθώς γύρισαν το σκόρ σε 14-13 και από εκεί το παιχνιδι πήγαινε πόντο πόντο. Δύο λανθασμένες αποφάσεις του διαιτητή φέρνουν τη Νεσελάντε μπροστά στο σκορ με 22-23 ωστόσο το σετ κατέληξε στους ερυθρολευκους ύστερα από κίτρινη κάρτα στον Κλοκ για διαμαρτυρία.

Η εικόνα του δεύτερου σετ ήταν όμοια καθώς η Νεσελάντε προηγούνταν με 7-8 ωστόσο ύστερα από ένα κρεσέντο απο τη θέση του σερβίς Μάρκος Μιλίνκοβιτς οι ερυθρόλευκοι πηραν προβάδισμα 4 πόντων(14-10) και πήγαν στο τεχνικό τάιμ άουτ προηγουμενοι με 16-11. Στη συνέχεια η διαφορά έφτασε και στο +7 (21-14) και το σέτ κατέληξε στους ερυθρολεύκους με 25-18

Στο τρίτο σετ οι παίχτες του Ολυμπιακού ξεκίνησαν υποτονικά και βρέθηκαν πάλι πίσω στο σκορ στο πρώτο τεχνικό ταιμ άουτ με 6-8 ωστόσο έχοντας τον Τσακιρόπουλο σε πολύ καλή ημέρα γύρισαν στο επιμέρους 9-8. Η Νεσελάντε δεν τα παράτησε και προηγήθηκε στο τεχνικο ταιμ αουτ με 16-15. Οι Ολλανδοί προηγήθηκαν ακόμα και 16-18 αλλά με τον αρχηγό Αντώνη Τσακιρόπουλο μπροστάρη, ο Ολυμπιακός πήρε πέντε σερί πόντους. Με τον Χριστοφιδέλη ανίκητο ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 24-21 και τελικά πήρε το σετ με 25-23.

Ο κόσμος μπήκε στο γήπεδο για να πανηγυρίσει με τους θριαμβευτές, η συγκίνηση, η περηφάνια και ο ενθουσιασμός περίσσεψαν. Κεντρικό πρόσωπο του θριάμβου ο μεγάλος Γιώργος Ντράγκοβιτς που στα 37 του χρόνια αποχαιρέτησε με τον καλύτερο τρόπο τη δράση έχοντας κατακτήσει δύο ευρωπαϊκά τρόπαια με τον Ολυμπιακό, δέκα πρωταθλήματα, οκτώ κύπελλα, ένα Σούπερ Καπ και φυσικά ένα χάλκινο ευρωπαϊκό μετάλλιο με την Εθνική ομάδα.

Η κυριαρχία του Ολυμπιακού σε αυτή τη διοργάνωση αποτυπώθηκε και στις βραβεύσεις, καθώς ψηφίστηκαν ο Μάρκος Μιλίνκοβιτς MVP και καλύτερος σέβερ, ο Κώστας Χριστοφιδέλης καλύτερος υποδοχέας και μπλοκέρ και ο Βασίλης Κουρνέτας καλύτερος πασαδόρος.

Ο Ολυμπιακός έκανε και πάλι τον κόσμο του να ξενυχτήσει για τους πανηγυρισμούς του θριάμβου και η τούρτα για τα 80χρονα του συλλόγου είχε ένα ολόχρυσο κεράκι. Ο δεύτερος ευρωπαϊκός τίτλος της ομάδας βόλεϊ και ο πέμπτος στην μεγάλη ιστορία του Ολυμπιακού ήταν γεγονός.


more photos